Zajęcie wynagrodzenia za pracę przez komornika

Jedną z pierwszych czynności dokonywanych przez komornika po otrzymaniu od wierzyciela wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego jest ustalenie, czy dłużnik jest zatrudniony. Komornik ustala tę informację poprzez skierowanie stosownego zapytania do ZUS-u. W kolejnym kroku, po ustaleniu pracodawcy dłużnika, komornik dokonuje zajęcia wynagrodzenia za pracę.

Z jakiego tytułu i w jakich granicach następuję zajęcie wynagrodzenia za pracę?

Zgodnie z art. 87 §1 kodeksu pracy zajęcie wynagrodzenia (netto) wynikać może z następujących potrąceń:

  • Sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych,
  • Sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne,
  • Zaliczki pieniężne udzielone pracownikowi,
  • Kary pieniężne przewidziane w art. 108 kodeksu pracy.

Wysokość potrącenia zależy od rodzaju egzekwowanego roszczenia. Pracodawca dokonuje potrącenia kwoty, którą przekazuje do komornika w granicach:

  • W razie egzekucji świadczeń alimentacyjnych — do wysokości trzech piątych wynagrodzenia,
  • W razie egzekucji innych należności lub potrącania zaliczek pieniężnych — do wysokości połowy wynagrodzenia.

Poczytaj także: Jaką formę zatrudnienia wybrać?

Czy istnieje kwota wynagrodzenia wolna od potrąceń?

Zgodnie z art. 87(1) kodeksu pracy w przypadku egzekucji należności innych niż alimentacyjne, wolna od potrąceń jest kwota wynagrodzenia za pracę w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę. Natomiast w sytuacji zajęcia wynagrodzenia na poczet należności alimentacyjnych z wynagrodzenia (nawet otrzymywanego w minimalnej wysokości), zostanie potrącona kwota do wysokości trzech piątych wynagrodzenia.

Wolne od potrąceń jest wynagrodzenie netto, wypłacane pracownikowi po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Przy potrącaniu zaliczek pieniężnych udzielonych pracownikowi przez pracodawcę — wolna od potrąceń jest kwota odpowiadająca 75% najniższego wynagrodzenia. Przy potrącaniu kar pieniężnych przewidzianych w art. 108 kodeksu pracy nakładanych na pracownika przez pracodawcę — wolna od potrąceń jest kwota, równa 90% najniższego wynagrodzenia za pracę. Jeżeli pracownik jest zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy, kwoty wynagrodzenia wolnego od potrąceń ulegają proporcjonalnemu zmniejszeniu.

Jeżeli pracownik obok minimalnego wynagrodzenia za pracę otrzymuje od pracodawcy dodatkową premię, to w takiej sytuacji premia ulega pomniejszeniu o potrącenie w wysokości ⅗ lub połowy wysokości premii w zależności od rodzaju egzekwowanego przez wierzyciela roszczenia. Premia uznaniowa podlega egzekucji jak element wynagrodzenia, gdyż na wynagrodzenie pracownika składają się wszystkie jego składniki, a nie tylko wynagrodzenie zasadnicze (uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dn. 12.05.2005 r., sygn. akt: I PK 248/04).

Co istotne — nagroda z zakładowego funduszu nagród, dodatkowe wynagrodzenie roczne oraz należności przysługujące pracownikom z tytułu udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej podlegają egzekucji na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych do pełnej wysokości.